Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2011

Είναι που όλα ήρθαν αργά



Λυπάμαι που δεν έγινα μια θάλασσα για σένα
να με κοιτάς νοσταλγικά με τα μαλλιά βρεγμένα.

Λυπάμαι που δεν έγινα Σαχάρα να ουρλιάζεις
κάτω από τ' άστρα από χαρά να κλαις,ν' ανατριχιάζεις.

Λυπάμαι που δεν έγινα βράχος να ξαποστάσεις,
βότσαλο αψηλάφητο να σκύψεις να το πιάσεις.

Είναι που όλα ήρθαν αργά και πώς να συνηθίσω
την άπειρή σου ομορφιά, τον τρυφερό σου ίσκιο.

Είναι που όλα ήρθαν αργά και πώς να συνηθίσω
την άπειρή σου ομορφιά,μαράθηκα πριν ζήσω.

5 σχόλια:

Invictus είπε...

Αγαπούμε Διάφανα Κρίνα!
ΑΓΑΠΟΥΜΕ ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ!

πούντο κουμπούϊν το λάϊκ να το πατήσω; :)

Ανώνυμος είπε...

Συμφωνώ με τον Ινβίκτους!
Λάικ!!!!!!
πολλά όμορφο

μαριλού

Ανώνυμος είπε...

@Ινβίκτους: of course ντίαρ, τιμούμε τα διάφανα!

@Μαριλού: Κάμετε μου λάικ να νοιώθω καλά! :)

rock'n'rollheart

Ina είπε...

Όλα μια ιδέα είναι.

rock'n'rollheart είπε...

@Ina: Les? Tha dei3ei... :)